teh mighty JON CABRON show

habang nasa byahe kahapon pauwi, dalawang mag syotang nagaaway ang nakita ko. una nung nasa jip ako, nagulat ako sa sigaw ng isang lalaki
“sige putang ina ka, sumakay ka! sa loob kita ng jeep bubugbugin!”
.. hindi kumibo yung babae, sumakay yung lalaki sa jip na sinasakyan ko at nung paandar na yung jip namin at nakayuko syang kumukuha ng pamasahe nya, biglang tumakbo palapit yung babae at hinablot yung sumbrelo nya at ibinato sa lupa, tapos pinag aapakan.. bwahah’ gusto kong humalakhak nung mga oras na yun, pero naisip kong malamang mainit ang ulo nung lalaki at umiiwas akong makipag away sa lalaking may tattoo na ginamitan ng indian ink.
habang nasa bus naman ako sa may bandang quirino, paliko pa lang yung jip sa may lugar nila, naamoy ko na yung away, nagsasalitang nakapamewang yung lalaki habang hindi nakatingin yung babae na nagkakamot ng siko. tumigil yung bus sa may tapat nila para mag puno ng pasahero. nakita kong hinubad nung babae yung singsing nya at pinipilit ipaloob sa naka kuyom na kamay ni lalaki. pero di tulad nung unang mag syota, tahimik lang ang away nitong dalawa. tumalikod si lalaki, hinawakan sya sa braso nung babae tapos pinipilit pa rin ni babae na kunin nung lalaki yung singsing na inaabot nya, sa wakas kinuha nung lalaki yung singsing.. ibinato sa gitna ng kalsada sabay sakay ng jip. naghintay ng pagkakataon yung babae na lumuwag yung sasakyan para makuha nya yung singsing, pero nung nakita nyang nasagasaan na, pumara na rin sya ng jip at sumakay.
.. tsk tsk, magba valentines pa naman’ pano na kayo nyan? magkabati man kayo nyan bago mag araw ng mga puso, wala na yung singsing at wala na yung sumbrelo. naalala ko nagkaron din ako ng ganyang relasyon dati, pero hindi naman sobrang brutalan sa kalsada. mahilig lang din akong mag walkout, pag pagod na kong mangumbinsi o pag ayoko ng makipag diskusyon., naaalala ko na ang tawag sakin nung mga putarages na nagsososyalang mga kaibigan ng ex ko dati e walkout king,
bukod pa sa “the short men” jon. taenang babae yun, kiss and tell kase.
pero nakakamiss din yung ganun kahit papano yung paputukan ng fuse, at yung mga pataasan ng pride at pagkatapos pagalingan gumawa ng paraan para magkaayos na hindi halatang masyadong nagbaba ka ng pride.
bente otso na ko ilang buwan na lang, lumalabo na ang chance ko na magka girlfriend ulit ng nakauniform ng eskuwelahan at naka medyas. tsk. pero bukod dun isa pang dahilan kaya ko gustong bumalik sa mga idad na ganun, para back to zero ulit ang nicotine level sa sistema ko.. kumbaga sa negosyante, magsisimula pa lang akong mag invest ng mga iba’t ibang sakit. exciting pa ang buhay.

 masimbuyo ka ba?

eto yung nakasulat:
* tunay na mga litrato ng miyembro, ibang data ay para sa mga layuning paglalarawan lamang. Seksing personals pa sa (sic) mga masimbuyong walang asawa kasama ang mahigit 20,000,000 mga miyembro.

sali na!
at kung ikaw ay:
1. masimbuyo
2. walang asawa
3. naniniwalang taga makati talaga yang mga itsura ng babae sa pictures
.. kung lahat yang tatlong yan ay nagsasalarawan sayo, pwes ano pang hinihintay mo?
patayin mo na yang pc at subukan mong lumabas ng bahay nyo at magpahangin.. bobo!

nakita ko sya na naka add sa friendster account ng pinsan kong mas bata sa akin, magkaklase sila at unang kita ko pa lang sa primary picture nya naguluhan na agad ang isip ko, napabuntung hininga at napabulong “may asawa na ko” alam kong hindi na bagay sa idad ko at sa katayuan ko pero nung nakita kong naka private yung profile nya para lang sa mga naka add sa list nya, nalungkot ako, nanghinayang, at nakaramdam ng hindi maipaliwanag na pagkabigo.
ilang araw din akong pabalik balik sa account nya, umaasa na sa bawat pagbisita ko dun, sana maisipan nyang buksan sa public ang profile nya.. o kahit man lang sana magpalit man lang sya ng primary picture nya, masaya na ko.. sawa na kse akong titigan yung picture nya habang naka uniform sa pinapasukan nyang eskuwelahan, nakakasawang titigan dahil ilang araw ko na rin syang wallpaper sa pc ko, pero hindi nakakasawang isipin ang mga posibilidad na pwedeng mangyari.
isang gabi ewan ko kung dala ng iniinom kong gamot o talaga lang na dumating sa puntong hindi nako kuntento sa kung ano lang yung nakikita ko. nagmessage ako sa kanya at sinubukan ko syang iadd sa friendster, naisip ko kesa habampanahon akong pinapatay ng pagiisip kung ano ang meron sa mga ibang picts nya.. kung may boyfriend na ba sya at kung ano ba ang itsura.. mas mabuti ng sumugal. kung hindi nya iaaccept ok lang at least lumaban ako kahit papano, kung iaaccept nya naman ako bilang ka friendster nya.. haaay napakasaya ko, hindi ako maghahangad ng maliban pa dun, ayokong sirain ang buhay nya, pero bukas ako sa mga posibilidad ng pangangalunya, ng mga bawal at maduduming relasyon.. handa akong lumayo.. handa akong maglakad ng may putik sa mukha at handa akong magsanla ng kaluluwa, para sa kanya.
dalawang araw na puno ng pagkainip at ilang gabi ng parang walang katapusang pagrerefresh sa friendster nagbabakasakaling bigla nya kong iadd, pero wala. nakita ko nang nagonline ang account nya pero di nya sinagot ang message ko, ..at hindi nya ko inadd. nawalan na ko ng pag asa.
kanina, dito sa opis dahil sa walang magawa at masyado pang maaga naisipan kong buksan ang friendster ko at laking gulat ko nung nakita ko na may nadagdag sa mga listahan ng naka add sakin, oo’ inadd din ako ng babaeng nagpatibok ng puso ko.
sobrang saya ko. at naisip kong buti na lang hindi na sya sumagot sa message ko dahil baka baka di ko na makayanan at atakihin na ko sa sobrang tuwa. ok na kong magka friendster na kami.. masama mang sabihin pero baka ito na ang simula.
matapos kong mabasa ng paulit ulit yung profile nya, at makailang beses na titigan ang lahat ng 120 na pictures nya, isa ang pumukaw sa atensyon ko ng matindi, ang picture nya na naka bathing suit sa boracay kasama ang mga kamag anak nya. hindi ko alam kung ano ang nagtulak sakin para mag comment sa picture nya na nagsosolong naka swimsuit habang nakaupo sa nakatumbang puno, hindi ko na naisip na kaklase sya ng pinsan ko, may asawa na ko at masyado pa syang bata. “nice tits“
naglog out ako ng dumating na yung boss ko dito sa opis, bumwelo saglit nagonline nung maluwag na para lang salubungin ng isang nakaka sindak na message galing sa kanya
“fuck you, mahiya ka sa balat mo, pervert!“ .. at gaya ng inaasahan ko matapos kong mabasa yung message na yun, tinanggal nya na ko sa list nya. hindi ko alam kung pano ako makakabawi, hindi ko alam kung matutulungan ako ng pinsan ko para mag sorry sa kaklase nya, .. hindi nya alam na inadd ko yung kaklase nya sa account ko, at hindi nya alam kung ano yung nagawa ko.. hindi pa siguro, wag naman sana.
natatakot akong mabawasan kung hindi man mawala ng tuluyan ang respeto sakin ng pinsan ko pag nalaman nya ang lahat.. pero anong gagawin ko, tao lang ako.. nagmamahal at natutukso, at hindi natuturuan ang puso ko, hindi ko kasalanan na sa kaklase nya ako nainluv at hindi ko kasalanan kung naging mapagbiro ako.. ahhh hindi nya maiintindihan, grade six lang sya, anong alam nya sa pagmamahal.

sa lahat ng nagmessage at sa mga ilang nagalala..
sus ano ba kayo? high blood lang to, walang namamatay dito,
ang high blood nakakahilo lang pero hindi nakakamatay,
mga naive!!

.. seryoso, salamat!

   galing ulit ako kanina sa clinic, di ako uminom ng gamot sa bahay para malaman ko kung sa gamot nga kaya normal na kahapon yung BP ko..
at ang resulta..
mataas pa rin..
.. salamat.

ano akala ko sa sarili ko bakal? tao ka lang jon, tao ka lang! gago!!! hindi tamang pagsabayin ko ang extra joss at kape, lalo na ang tatlong extra joss na kulang sa tubig, at uulitin ko pa apat na oras lang ang pagitan.. nagpapakamatay ba ko? kung gusto kong sumigla at di ako aantok antok dyan sa opisina, matutulog ako ng maaga pagkauwi ko, gago!

maaga akong pumasok nung tuesday, timpla agad ng extra joss at kape.. painom inom habang nagbabrowse sa net, tapos parang pakiramdam ko nahihirapan akong huminga, tapos yung dibdib ko lumalagabog na naman., nanlalata rin ako pero naisip ko na lang na siguro, puyat lang tsaka galing kse ako ng day off, pero nung nahihilo na ko at naisip ko na alasiyete palang at ang boss at bisor ko e alas nuwebe pa dadating.. malamang sa hindi pag may nangyari sakin, matigas na ako bago pa madiskubre ang bangkay ko. sakto may nagpapa assist sa engineering at nasa taas nun yung clinic kaya dumiretso na ko dun, panguya nguya pako ng babolgum habang kinukuhanan ako ng bp, tapos nun tumingin sakin yung nurse na parang nagaalala, taena kinabahan ako.. tapos tinanong nya ko kung kaya ko ba daw magtrabaho.. ang dugo ko 160 over 11o, nyay!
naisip ko agad yung last entry ko, taena pag namatay ako mababasa samin yun, papagalitan ako ng tatay ko. naisip ko rin na hindi pa naman ako siguro mamamatay, ampangit naman ng huling araw ko pag nagkataon.. kailangan ko ng kausap, ayoko mag alala sa bahay, text ako kay lenggai,
ayos, nalilibang ako kahit sinesermunan ako… check ulit ng BP, hindi pa rin nagbabago, binigyan nako ng gamot, ipinababad sa dila, sumakit lalo ng matindi ang ulo ko, epekto daw ng gamot. matapos akong sermunan ng mga nurse at duktor dahil sa pagyoyosi ko at paginom inom ng alak at matapos akong payuhan nung mga nakasabay kong empleyado sa clinic, bumalik nako sa opisina..
naisip ko, madali pala magmatapang na sus kahit kelan ako mamatay, walang problema sakin, hindi ako natatakot! pero pag andun ka na.. nyay! nakakatakot din pala, bigla mo maiisip na andami mo palang dapat gawin na hindi mo pa nagagawa at andami mo palang ginagawa na hindi madaling iwan..
nag cr ako at tumingin sa salamin, naisip ko taena baka kaya natutuyo na ulit yung mga tigyawat ko kse mamamatay na nga ako, para pakonswelo sakin na

” at least, hindi halata ang pimples mo habang naka burol ka.. o sya talon na sa nagbabagang asupre, anak”

.. under maintenance ako ng gamot ngayon, ang sabi sakin lifetime na raw ako iinom nito, pero susubukan ko lang, pag medyo ayos na titigilan ko rin.. ayokong matali sa gamot, tsaka sobrang sakit sa ulo nitong gamot na to.. parang pakiramdam ko lagi ako may hang over, nagpacheck ako kanina.. sobrang normal naman, 140 / 80 .. e ang alam ko yung dugo kong ganyan nun pang binata ako e, ang alam ko ang normal ko 140 / 90 .. ewan’
pero sabi nga, uminom kse ako ng gamot nung umaga baka kaya ganun, try ko bukas magpacheck ng walang inom ng gamot.. sana okei na, hindi ko pa kayang iwanan ang alak, yosi, at ang maduduming mga pagkain sa kalye ng pedro gil.

eto pa pala yung nabasa ko sa net na isa sa common side effect nung gamot ko

tapos sasabihan ako ng “mr. cabron, inumin mo yan para mabuhay ka” nyay!

minsan bukod sa katigasan ng ulo ko, malaking factor din yung mga nasa paligid ko kung bakit ako naha high blood, eto yung ilang usapan lang.. nung mismong mga oras na nahihilo ako.

kausap si mrs. cabron sa celfone sa labas ng clinic
JON: pakitignan naman kung may epekto yung may allergy sa penicillin dito sa gamot ko, parang nabasa ko kse sa net.
MRS. CABRON: ano ka ba, bakit hindi mo pa dyan itanong e andyan ka na?
JON: wala na nga yung tumingin sakin, kumakain na!
MRS. CABRON: duktor ba yung tumingin sayo?
JON: hindi.. kriminal!
sabay baba ng fone.. ka engotan, hindi naman ako tanga para sa engineer magpa check.

yung affectionate kong bisor, nung nalaman nyang mataas ang BP ko.
bisor: text nyo na lang ako sa THURDAY ha, nakaLEAVE kse ako nun, bukas nga kailangan ko ng mag ayos e.
translation: wag ka magsi sick leave.. may lakad ako, kaya tuesday pa lang inihahain ko na sayo ang itinerary ko.
.. wag ka mag alala, wala akong planong umabsent’

habang pinapakiramdaman ko yung masakit kong ulo at nahihilo kong utak, dumating na yung papalit sakin na pang night shift, wala syang alam na muntik na ko kanina.

mike: o bakit ganyan itsura mo?
jon: masama pakiramdam ko.
mike: naks’ kakapasok lang masama na naman pakiramdam, leave na naman yan.
jon: gusto mong extra joss?
mike: sige, meron ka?
jon: oo, may tatlo pa ko dito..
mike: ok.
jon: may teknik ako.
mike: ano yun?
jon: timplahin mo yang tatlong sachet sa 300ml na tubig lang, ang sarap nangangagat sa dila pero di ka mapapagod.
mike: ge subukan ko mamaya.
jon: kk

PS:
twitter tayo!

  may bago akong nadiskubre.. inspired sa entry ni pinaihmmbwodksterrr, ang kailangan mo lang dalawang nescafe intense na 3 in 1, tsaka isang box ng extra joss, pagdating sa opisina ng alasais ng umaga, timpla agad ng kape at ang sikreto, pag maligamgam na yung kape sinasabayan ko ng tatlong sachet ng extra joss sa 300ml lang na tubig, nangangagat ng dila pero swabe ang tama… wapak!
tapos ang tama nun para kang nakaratrat.. magiging active ka at super hyper, tapos nun pag mga alas diyes na, pawala na yung epekto nun, followup ka na ulit ng kape at anim na extra joss.. dahil pag wala ng tama, para ka namang semi comatose, nakakapanlata’ biruin mo nga naman, iniinom yung ganun ng mga nagbubuhat sa gym, todo pawis, tapos ako dito nakaupo lang at nagba browse sa net.. ipagdasal nyo sana ang kaluluwa ko, parang may kabayong nag kakarera sa dibdib ko ngayon, at dalawang macho gay na nagbabadminton sa ulo ko.. ang sarap sa pakiramdam’

.. magtatampisaw ako sa alak mamaya at magsasayaw sa usok ng yosi’
maligayang araw ng linggo sa inyo, mga loners!

.. kinakapos ako sa hininga tsaka nung tumunog yung celfone ko parang malalaglag yung dibdib ko sa kaba, tapos pauwi na ko at bibiyahe ng isang oras, cool!

.. welcome to the wonderful world of heart attack, mr. cabron ..nya’y!

 .. dahil walang permanente sa mundo,
at ang lahat ay nagdadaan lang.

may tao ka bang iniiwasan sa net? isang taong pakiramdam yata e pagnauna kang magparamdam tipong nakaiskor sya sayo? isang taong pakiramdam yata sya yung tuhod mo na hindi ka makakatayo pag wala sya sa buhay mo? pwes, tanggalin mo na naka auto login ang friendster account mo.. ‘taena!
may message ako sa friendster, “at bakit mo tinignan ang profile ko?” taena!
malay ko bang ikaw yung “azn hottie” na bagong add sa friend ko, sus sa maniwala ka man o sa hindi pagkakita ko na ikaw yun, kinlose ko agad.. nauumay ako sayo’ ang intensyon ko nun maghanap ng mga picture na pagnanasahan at hindi ng babaeng walang balakang.
at kung sasabihin mo na joke ang intensyon mo sa message na yan, hoy babae! hindi kita kabiruan, hindi ko binibigyan ng karapatan na magbiro sakin ang babaeng sa loob ng dalawang taon, apat na beses akong niloko’ at ang masama pa nun, tuwing tatanungin ng lalaki mo kung sino ako at bakit mo ko laging kasama sa picture sasagutin mo ng
“ah wala yan, gay friend ko” taragis!
hindi naka disenyo ang tao para manggago at ilang panahon lang e makikipag biruan ka na, hindi ganun yun. wala akong pakialam kung matagal na yun at wala akong pakialam kung isipin mo na bitter ako.. ang tamang word na itawag sakin mula pa nung iwan mo ko ay “better” dahil isa kang malaking pagsasayang ng oras! para kang sudoku!
at baka akala mo nakalimutan ko na, na yung singsing na ibinigay ko sayo nung first year natin e pinagkakalat mo pa na “sus sya nga ang nagregalo nito, e ako rin naman naghuhulog nito sa pinagkuhanan nya” wala ka talagang kwenta! ano naman kung ikaw naghulog dun? atleast ako ang pumili, at isa pa personal na yun pinangwento mo pa.
marami ka pang atraso sakin babae, pero okei na rin yun, atleast masaya na ko ngayon sa buhay ko, at masaya ka rin naman dyan kapiling ng negro mong asawa, maging masaya na lang tayo sa isa’t isa, ok? kung hindi tayo pwedeng maging magkaibigan, wag na lang tayong magbatuhan ng mga salitang hindi maganda, tutal may pinagsamahan din naman tayo.. science laboratory, remember?
basta wag mo lang palabasin na masyado akong nakawawa sayo nung tayo pa, hanggang iwan mo ko.. wala kang maririnig sakin, at please tanggalin mo sa utak mo na para kang nang api ng lalaking walang kalaban laban, dahil kung iniisip mo na nakaiskor ka sakin, pwes, naaalala mo yung magbabagong taon na umiiyak ka sa fone dahil may namumulang makati sa singit mo, at sinabi mo na galing siguro yun sa bagong panty na binili ng mommy mo nung pasko? .. sakin galing yun’
kamusta naman ang hadhad bilang pagsalubong sa bagong taon?
maging masaya na lang tao sa isa’t isa, please.

meron akong tip sa mga kalalakihan na dumadaan sa skyway galing ng alabang tuwing madaling araw, try nyo itutok yung mga mata nyo sa baba dun sa mga barung barong na nakabukas ang ilaw sa taas ng bahay para sa ilang tsambahang surpresa, alam nyo kse maagang gumigising yang mga yan, nagiigib ng tubig, nagluluto ng almusal, mamamalengke, o maghahatid kay bunso para pumasok sa eskuwelahan.. ala singko ako dumadaan dun at hindi lumilipas ang isang linggo na hindi ako nakakatyempo ng dalawa o tatlong nagbibihis dun, kalimitan matataba, at mga nanay na ng mga lima o pitong bata pero e ano naman, mabilisan lang naman yun dahil mabilis ang bus at wala ka ng panahon para magisip pa ng kung ano o magpaka suplado pa, at pagsinuwerte ka pa minsan makakatyempo ka pa ng mag asawang kakatapos lang..
kanina pa ko nagiisip ng entry, wala akong maisip..
kalimutan nyo na yung mga sinabi ko.