teh mighty JON CABRON show

mula nung isinilang ako sa mundo ng internet, kasabay nun na nagsulputan ang mga kupal na aali-aligid sa likod ko at sa gilid ko na parang kakambal na ng pagkatao ko at mga nagmimistulang kakabit na ng pusod ko. masasabi kong sanggol pa ‘ko nung nagsimula akong makipag gerahan sa mga kupal na ‘to gamit ang keyboard at harap ng monitor ko at buong yabang kong ipinagmamalaki na ni isa wala man lang nagtagumpay na magalusan ako sa pamamagitan ng pagpapausok ng ilong ko sa galit gamit ang mga salita nilang iniisip nilang matitindi, binibitawan nilang brutal pero parang musikang dumadaan sa kaliwang tenga ko, lagpas sa kabila.
merong mga nakakagulat na parang mga lusis na mayayabang at matatapang na bigla na lang maingay na sumusulpot pero katulad din ng iba na wala rin palang ibubuga, matapos ang mayabang na pag angat kasunod ang pagbagsak ng basyo. walang iniwang pinsala. walang napala, walang nawala.
sa lahat ng ‘yan at sa idad ko sa cyberworld sa ngayon masasabi kong kaabnormalan na kung katulad ng dating iisa isahin ko pang patulan ‘yang mga retarded na nagsusulputan na parang mga kabuteng ‘yan. dahil sa aminin man natin o hindi, napakasarap mangupal sa internet! gawain ko rin ‘yan dati. masarap asarin ang taong alam mong pumapatol sa kahit na anong kakupalan, masarap dahil pakiramdam mo pumupuntos ka sa bawat kagaguhang nasasabi mo sa harap ng monitor mo. gawain ko rin ‘yan… nung wala pa akong alam gawin sa internet kundi magsaltik sa mga libreng porn sites na pinupuntahan ko. pero nung natuklasan ko ang lawak ng internet at natuklasan kong isang malaking kagaguhan na mag aksaya ka ng kuryente kakalabas masok sa isang forum, chatroom, o blog para lang humiram ng tapang sa keyboard mo, at isang sintomas ng pagiging big time loser ang mamalimos ng pansin sa isang tao sa internet sa pamamagitan ng pakikipagpalitan ng maaanghang na salita sa kanya, ipinasya ko ng tumigil.
nasan na ang matikas na si ludwig, si nonoy o ang nagpapanggap na s’ya, at ang nuknukan ng bopol na si denggoy, at ang mga iba’t ibang mukha ng retarded na panandaliang humiram ng atensyon ng blog na ‘to? wala na. ano pang maidadagdag sa paglaki ng cyber dick ko kung papatol pa ‘ko sa mga baguhang magsusulputan ulit? wala na. babalik pa ba ulit ako sa square 1 e halos pitumpu’t pitong beses ko ng pinatunayan na pinakabastos ang bunganga ko sa lahat ng blogger na makikilala n’yo? wag na.
sa huli magbibigay ako ng tip sa mga aspiring kups ng blog ko, galingan, patunayan, at panindigan n’yo. pag naimpress ako sa banat, baka sakali. pero hangga’t wala pa kayong pinagkaiba sa makulit na batang nakahubo at nakalabas ang titing pasayaw sayaw lang sa harapan ko.. baka sa idad kong ‘to masipa ko lang ang mga noo n’yo.
at pag nangyari ‘yun, wag kayong lalapit sa nanay n’yo ng umiiyak dahil ang alam nila, kaya ka nila pinayagang mag internet… para mag aral.

maraming salamat sa lahat ng tumatangkilik sa blog ko.
sa lahat ng ayaw sa’kin, wala akong pakialam sa inyong lahat.
at sa lahat ng nababastusan, naaangasan, at nayayabangan sa’kin… salamat dahil iyon talaga ang intensyon ko,
ang magyabang at mag angas sa lahat ng mga asshole sa buong mundo,
at iisipin kong bigo ako sa bagay na ‘yun pag lahat ng tao ay natutuwa sa akin.

at kung may magsasabing kaya ako “kupal magnet” ay dahil supot pa ako,
ipinapanalangin kong mamatay kayo sa isa sa pinakamasakit na karamdaman sa buong mundo
… ng dahan dahan.

i can’t change the way i am … but if i offended you, good. cause i still don’t give a fuck.
- “Still Don’t Give A Fuck“