teh mighty JON CABRON show

grade 3 siguro ako nun, may promo ang big bag sa alabang, hindi mo alam ang big bang? pwes, hindi ako dapat nakikipag kaibigan sa’yo. isinama kami ng nangungupahan sa amin dahil arkilado ng kumpanya nila ‘yung buong carnaval, meron kaming sinakyan ng kuya ko na kaming dalawa lang ang sakay, nagluko amputangena, nagbunggu bungguan ‘yung mga silya, at mukhang nagenjoy si mamang tiga control sa panood kung papano kaming mag agaw buhay na magkapatid.
‘yun ang naiisip kong simula kung bakit naging mahihiluhin ako, at sobra ‘to dahil kahit sa duyan o tumba tumba lang, pwede mo na akong patayin sa hilo sa loob lang ng limang minuto.
Read the rest of this entry »

kung nagbabasa ka ng blog ko, alam mong plurk ang isa sa pinaka malaking dahilan ng kawalan ng aksyon dito. syempre, bukod pa ‘yun sa kaimposiblehan ng walong oras na tulog pag tanghali dahil midnight shift ka, at ang kawalan ng buhay at kulay pag pang madaling araw ka nagtatrabaho. sa panahon daw ngayon iyon na ang uso, micro-blogging. pero kahit sa panaginip hindi ko naisip iwan ang blog na ‘to, hindi pa siguro sa ngayon. sa pagtambay tambay ko sa bagong mundo, nakaisip ako ng ilang mga teknik kung papaano ka magkakakarma ng mabilis dun, at kung tatanungin mo ko kung ano ang karma at kung bakit importante sa mundo ng plurk ‘yun? bukod sa ilang mga pribilehiyo para sa account mo tulad ng dagdag emoticons, wala na akong naiisip na iba bukod sa virtual ego booster.
Read the rest of this entry »

.. joke lang wala akong entry.

bye.

ang gusto ko lang naman yung makapag salita ng malaya, ‘yung masabi ang gusto kong sabihin ng walang iniisip na kung ano pa man. halimbawa gusto kong sabihin ang salitang tite, o e di tite! kung ayaw mo naman na marinig o mabasa ‘yun e di ‘wag mo na lang akong pansinin. seryoso, habang nakaharap ka dyan sa computer mo at nagbabasa ka nitong entry na ‘to ibulong mo ng dahan dahan T-I-T-E, ansarap bigkasin di ba? pumasok ka sa banyo o sa kwarto o kahit saan na walang makakakita o mkakarinig sa’yo, sabihin mo ng malakas.. TITE! napakasarap bigkasin di ba? dahil ganun kaganda ang kombinasyon ng mga letrang ‘yan. bitin ka pa? ipasok mo ‘yung ulo mo sa banga o sa drum at dun mo pakawalan ang isang ubod lakas na sigaw ng tite.
seryoso, ano ang masama sa salitang ‘yun? parte lang naman ng katawan natin ‘yun. walang pinagkaiba sa kamay, paa, siko, lulod, kasukasuan, mata, o bumbunan. magiging masama lang ‘yan kung dudugtungan mo, halimbawa kamay na nakapasok sa pwet, paa na inaagusan ng katas, siko na hinihimod ng bakla, at iba pa. ano ang punto? bastos lang sabihin ang tite kung may kasunod iyon na pagtigas o paglalabas masok.   Read the rest of this entry »

ang alam ko late ka na nakapasok sa eskuwela nun, ang natatandaan ko kse marami na akong kakilala nun sa room nung dumating ka na hatid hatid ng lola mo. naaalala ko sa akin ka itinabi ng teacher natin, ako daw kse ang pinakamabait na estudyante n’yang lalaki. tahimik ka lang nun, nakita ko sa mga mata mo ang takot at pag aalinlangan nung iniwan ka na ng lola mo dahil simula na ang klase natin. panay ang tingin mo sa labas, hinahanap mo ‘yung lola mo. napagalitan ka tuloy ng teacher.
lahat kami naka uniform, blue na short sa lalaki at puting polo, paldang blue naman sa babae, ikaw ang suot mo pink na bestida, naka stockings ka pa. naisip ko na lang, siguro bago ka pa lang kaya di ka pa naibibili ng nanay mo ng damit. nung recess na nakita kitang mag isa at kumakain ng baon mong pandesal, hinanap ng mga mata ko ‘yung lola mo pero wala s’ya sa tabi mo.. kaya siguro umiiyak ka.   Read the rest of this entry »

pag tumatawag ako sa customer support dati lalo na sa internet provider ko, nagpapaulan ako ng mura lalo na pag nararamdaman kong pinaiikot lang ako ng kausap ko at tineteknikal para hindi lumabas na hindi n’ya kayang solusyunan ang problema ko at ayaw n’ya lang masabi na wala s’yang ginawa o nagawa tungkol dun.
buwisit na buwisit din ako sa ideya ng bakit kung kelan umuusok na ako sa galit, dun pa lang ako p’wedeng itransfer sa mas nakakataas sa kanya o sa madaling salita mas nakakaalam ng tungkol sa problema ko, bakit hindi na lang sa unang pagtawag ko bumagsak agad ako sa talagang makakatulong sa akin, sigurado akong mas less hassle ‘yun sa aming lahat at mas lohikal kesa igapos pa ang problema ko sa tambyolo ng isang madyikerong nag aala chamba. Read the rest of this entry »

ilang beses ng nangyayari sa akin ‘to. puyat akong naglalakad sa kalsada sa pagkeuma umagang oras ng araw dahil galing ako sa midnight shift, wala akong tulog at madalas wala pa din akong kain sa mga oras na ‘yun. hindi ako kumakain ng almusal sa pinagtatrabahuhan ko dahil natatakot akong kumbulysunin ang tiyan ko habang nasa biyahe ako. matitiis ko kahit kailan ang gutom, pero hindi ang pagtatae.
habang matiwasay kang naghihintay ng oras ng pagtawid mo at may lihim na ngiti pa sa mga labi mo dahil ilang minuto na lang nasa bahay ka na at makakatulog ka na rin, at habang tinitignan mo ang huling sasakyan sa may kanan mo, at hinihintay itong lumagpas sa’yo para makatawid ka na sa kabila ng kalsada, mapapalingon ka sa kaliwa at dun na babagsak ang balikat mo kasabay ng pag akyat ng dugo mo sa batok sa makikita mong grupo ng mga kalalakihang naka mutor na maliliit. ewan ko kung ako lang, pero mas gugustuhin ko pang mabangga o masagasaan ako ng malalaking sasakyan tulad ng jeep at kahit na trak pa, kesa mabangga ka ng mutor. bakit? pag nabangga ka ng sasakyang malaki, patay ka agad at kung mabuhay ka man walang kahit na isang matinong tao ang magtatawa sa sinapit mo, pag sinuwerte ka pa, wala kang malay kaya walang sakit. pag nabangga ka ng mutor, kung hindi ka rin lang tatalsik paniguradong nakakahiya ang magiging itsura ng pagkakahiga mo sa kalsada. pagtatawanan ka ng mga tao. at ang masama hindi sapat ang mutor para mawalan ka basta basta ng malay tao.. makikita mo ang mga mukha ng mga tao sa kalsada na tinatawanan ang itsura mo dahil sa pagkakasalampak mo sa kalsada. at mararamdaman mo ang lahat ng sakit sa bawat minutong dadaan dahil may malay tao ka. at sinisiguro ka sa’yong iyon na ang pinakamatagal na minuto ng buhay mo.  Read the rest of this entry »

sa wakas natuloy din ang lakad ng barkada na kung ilang linggo din namin plinano at nag urong sulong ng petsa. hindi kami kumpleto dahil sa kanya kanyang issues ng buhay pero ok lang, ang intensyon ko naman talaga ay uminom at hindi makipag kaibigan. ang gusto ko lang naman ‘wag matapos ‘yung day off ko ng basta itutulog ko lang.
habang nasa isang bar kami sa alabang, makalipas ang isa’t kalahating oras, napansin kong unti unting dumudulas at kumakawala ang kasiyahan sa mesa namin. abala sa pagtetext ang isa at ang isa naman nakatingin sa malayo. at ako, nagiisip ng maiba blog. naisip ko na iyon ang advantage nating mga nagba blog sa ibang mga ordinaryong tao, malalalim tayo mag isip at nageenjoy tayong gawin ‘yun. kaya sa mga sitwasyon na tulad nito, matutumba at mamamatay sa pagkainip ang lahat ng taong kasama mo, pero ikaw normal pa rin. otistik mode.   Read the rest of this entry »

isang maikling paalala.
ako si jon cabron, may ari ng teh mighty jon cabron show. kung matagal ka na rito siguro kilala mo na ako at natimbang at naanalisa mo na ang bawat sulok ng pagkatao ko dito sa mundo ng internet, nakapagpalitan na rin siguro tayo ng mga maiikling mensahe sa comment box ng entry ko, nakachat sa YM, o baka nga may number ka pa ng celfone ko.
pero kung baguhan ka lang dito o isang bagong kakilala, maupo ka lang d’yan at hayaan mong ipakilala ko sa’yo ng mabilis ang blog ko.   Read the rest of this entry »

ito ay entry para sa mga kababaihang nagdadalantao o mga nagpaplano pa lang na bumuo ng sanggol. ito ay sumisentro sa pagpapangalan ng bata, ilang milyon ang pupwedeng pangalan na magagamit mo sa anak mo at doblehin mo pa ‘yun para sa mga kumbi kumbinasyon. dapat mong isaisip na bilang magulang obligasyon mong pumili ng pangalan na alam mong hindi n’ya ikahihiya pagdating ng panahon.
iwasan n’yo sana ang palayaw na CHE CHE, kumpletuhin n’yo kung cherrilyn ang trip n’yo, o gawin n’yong cherryl kung gusto n’yong paikliin, at gawin n’yong cherry kung medyo nahahabaan pa kayo ..pero utang na loob ‘wag che che. at iyan ang batas na nakahanda akong ipagpalit ang dalawang kamay ko o pati ang buhay ko maipatupad lang ‘yan sa buong pilipinas.
Read the rest of this entry »