teh mighty JON CABRON show

pagpasok ko pa lang nung miyerkules may duda na ako, biglang nanakit ‘yung joints ko sa paa at gininaw ako habang nasa bus ako, ganyan ako pag tatrangkasuhin. medyo masakit na rin ang lalamunan ko nun pag lumulunok ako. pag uwi ko ng huwebes ng umaga nanginginig na ‘ko, akala ko makukuha sa tulog, bagsak agad ako pag kakita ko sa kama pero nagising ako bago magtanghali.. nanginginig na ‘ko sa ginaw, pero pawis na pawis naman ako. antaas na pala ng lagnat ko.
abnormal ‘yung pakiramdam na ang init init ng pakiramdam mo at pawis na pawis ka pero pag gumagalaw ka mangingilabot ka sa ginaw, muntik na ‘kong masiraan ng ulo. nagtext ako sa bisor ko. baka p’wedeng hindi muna ako pumasok, sinabi ko ‘yung kalagayan ko, ang sagot hindi daw pwede kse naka sick leave din s’ya. kahapon pa raw s’ya nilalagnat. naalala ko, tinawagan ko kagabi ‘to tapos may kumakantang performer sa background ah! .. hmmmm ok lang.
tinantya ko ang sarili ko, wala akong pagpipilian kundi pumasok. pinoproblema ko kung papano ako maliligo at kung papano ako bibyahe. bahala na. inaway ako ng lahat ng tao sa amin, syempre ayaw na akong papasukin dahil iba na talaga ‘yung itsura ko nun, pero ako pa rin syempre ang may hawak sa sarili ko. pumasok ako at nakadating naman ng maayos, pero sobrang dusa ‘yung walong oras ko sa opisina.  Read the rest of this entry »

dear jon,
siguro naman maliwanag na sa’yo ang lahat, alam mo na ang kaibahan mo sa robot at sa akin. ang una ay kinakailangan lang ng baterya, at ako, kaya kong gamutin ang sarili ko sa pamamagitan lang ng kumpas ng kamay ko. ikaw, hindi.
halos isang buwan din kitang pinagmamasdan, sinusuri ko ang bawat galaw at ikot ng buhay mo. gigising ka ng 7:30 ng gabi, diretso CR sindi ng dalawang yosi habang nakaupo sa inidoro at nagbabasa ng dyaryo, sabay ligo, bihis, alis, wala ng hapunan. siopao lang pagdating mo sa opisina at dalawang tasang kape tatlong oras ang pagitan.  Read the rest of this entry »

dahil hindi ako diyos at hindi ako robot,
wala akong kapangyarihan at hindi ako gawa sa bakal.

brb
Jon Cabron

grade 3 siguro ako nun, may promo ang big bag sa alabang, hindi mo alam ang big bang? pwes, hindi ako dapat nakikipag kaibigan sa’yo. isinama kami ng nangungupahan sa amin dahil arkilado ng kumpanya nila ‘yung buong carnaval, meron kaming sinakyan ng kuya ko na kaming dalawa lang ang sakay, nagluko amputangena, nagbunggu bungguan ‘yung mga silya, at mukhang nagenjoy si mamang tiga control sa panood kung papano kaming mag agaw buhay na magkapatid.
‘yun ang naiisip kong simula kung bakit naging mahihiluhin ako, at sobra ‘to dahil kahit sa duyan o tumba tumba lang, pwede mo na akong patayin sa hilo sa loob lang ng limang minuto.
Read the rest of this entry »

kung nagbabasa ka ng blog ko, alam mong plurk ang isa sa pinaka malaking dahilan ng kawalan ng aksyon dito. syempre, bukod pa ‘yun sa kaimposiblehan ng walong oras na tulog pag tanghali dahil midnight shift ka, at ang kawalan ng buhay at kulay pag pang madaling araw ka nagtatrabaho. sa panahon daw ngayon iyon na ang uso, micro-blogging. pero kahit sa panaginip hindi ko naisip iwan ang blog na ‘to, hindi pa siguro sa ngayon. sa pagtambay tambay ko sa bagong mundo, nakaisip ako ng ilang mga teknik kung papaano ka magkakakarma ng mabilis dun, at kung tatanungin mo ko kung ano ang karma at kung bakit importante sa mundo ng plurk ‘yun? bukod sa ilang mga pribilehiyo para sa account mo tulad ng dagdag emoticons, wala na akong naiisip na iba bukod sa virtual ego booster.
Read the rest of this entry »

.. joke lang wala akong entry.

bye.

ang gusto ko lang naman yung makapag salita ng malaya, ‘yung masabi ang gusto kong sabihin ng walang iniisip na kung ano pa man. halimbawa gusto kong sabihin ang salitang tite, o e di tite! kung ayaw mo naman na marinig o mabasa ‘yun e di ‘wag mo na lang akong pansinin. seryoso, habang nakaharap ka dyan sa computer mo at nagbabasa ka nitong entry na ‘to ibulong mo ng dahan dahan T-I-T-E, ansarap bigkasin di ba? pumasok ka sa banyo o sa kwarto o kahit saan na walang makakakita o mkakarinig sa’yo, sabihin mo ng malakas.. TITE! napakasarap bigkasin di ba? dahil ganun kaganda ang kombinasyon ng mga letrang ‘yan. bitin ka pa? ipasok mo ‘yung ulo mo sa banga o sa drum at dun mo pakawalan ang isang ubod lakas na sigaw ng tite.
seryoso, ano ang masama sa salitang ‘yun? parte lang naman ng katawan natin ‘yun. walang pinagkaiba sa kamay, paa, siko, lulod, kasukasuan, mata, o bumbunan. magiging masama lang ‘yan kung dudugtungan mo, halimbawa kamay na nakapasok sa pwet, paa na inaagusan ng katas, siko na hinihimod ng bakla, at iba pa. ano ang punto? bastos lang sabihin ang tite kung may kasunod iyon na pagtigas o paglalabas masok.   Read the rest of this entry »

ang alam ko late ka na nakapasok sa eskuwela nun, ang natatandaan ko kse marami na akong kakilala nun sa room nung dumating ka na hatid hatid ng lola mo. naaalala ko sa akin ka itinabi ng teacher natin, ako daw kse ang pinakamabait na estudyante n’yang lalaki. tahimik ka lang nun, nakita ko sa mga mata mo ang takot at pag aalinlangan nung iniwan ka na ng lola mo dahil simula na ang klase natin. panay ang tingin mo sa labas, hinahanap mo ‘yung lola mo. napagalitan ka tuloy ng teacher.
lahat kami naka uniform, blue na short sa lalaki at puting polo, paldang blue naman sa babae, ikaw ang suot mo pink na bestida, naka stockings ka pa. naisip ko na lang, siguro bago ka pa lang kaya di ka pa naibibili ng nanay mo ng damit. nung recess na nakita kitang mag isa at kumakain ng baon mong pandesal, hinanap ng mga mata ko ‘yung lola mo pero wala s’ya sa tabi mo.. kaya siguro umiiyak ka.   Read the rest of this entry »

pag tumatawag ako sa customer support dati lalo na sa internet provider ko, nagpapaulan ako ng mura lalo na pag nararamdaman kong pinaiikot lang ako ng kausap ko at tineteknikal para hindi lumabas na hindi n’ya kayang solusyunan ang problema ko at ayaw n’ya lang masabi na wala s’yang ginawa o nagawa tungkol dun.
buwisit na buwisit din ako sa ideya ng bakit kung kelan umuusok na ako sa galit, dun pa lang ako p’wedeng itransfer sa mas nakakataas sa kanya o sa madaling salita mas nakakaalam ng tungkol sa problema ko, bakit hindi na lang sa unang pagtawag ko bumagsak agad ako sa talagang makakatulong sa akin, sigurado akong mas less hassle ‘yun sa aming lahat at mas lohikal kesa igapos pa ang problema ko sa tambyolo ng isang madyikerong nag aala chamba. Read the rest of this entry »

sa wakas natuloy din ang lakad ng barkada na kung ilang linggo din namin plinano at nag urong sulong ng petsa. hindi kami kumpleto dahil sa kanya kanyang issues ng buhay pero ok lang, ang intensyon ko naman talaga ay uminom at hindi makipag kaibigan. ang gusto ko lang naman ‘wag matapos ‘yung day off ko ng basta itutulog ko lang.
habang nasa isang bar kami sa alabang, makalipas ang isa’t kalahating oras, napansin kong unti unting dumudulas at kumakawala ang kasiyahan sa mesa namin. abala sa pagtetext ang isa at ang isa naman nakatingin sa malayo. at ako, nagiisip ng maiba blog. naisip ko na iyon ang advantage nating mga nagba blog sa ibang mga ordinaryong tao, malalalim tayo mag isip at nageenjoy tayong gawin ‘yun. kaya sa mga sitwasyon na tulad nito, matutumba at mamamatay sa pagkainip ang lahat ng taong kasama mo, pero ikaw normal pa rin. otistik mode.   Read the rest of this entry »