teh mighty JON CABRON show

madalas sa paglalakbay natin dito sa tinatawag na buhay, marami tayong nakakasalamuha na iba’t ibang personalidad, at dahil ang buhay ay walang hanggang paglalakbay marami sa mga personalidad na ‘yun ang maiiwan natin sa isang parte ng buhay natin. maaaring sa tagal ng panahon makakasalubong natin ulit sila, maaaring hindi na, at meron ding putang ina sana hindi na ulit.
normal na sakay ako ng bus na pabyaheng opisina kagabi, normal ang byahe, maluwag ang bus, walang traffic, at madami pa akong oras para hindi ma late. abalang excited akong nakikinig sa mp3 player ko dahil bagong bili ang earfone n’ya ng biglang may tumabi sa akin na nanggaling sa likod ng bus, hindi ko pinansin nung una dahil nahagip na ng mata ko na lalaki s’ya.. at madalas wala naman akong pakialam sa mga lalaki sa bus. nakitingin pa rin ako sa labas ng bintana, inuunahan ng utak ko ang byahe ng bus, sana wala masyadong trabaho at sana walang aberyang mangyari sa opisina.
Read the rest of this entry »

ito ay isang malaking rebelasyon, na pag si dingdong dantes ay naputulan ng paa, hindi n’ya iindahin makakatakbo at makakatakbo pa rin s’ya.. sa pamamagitan ng betlog n’ya. seryoso, ano ang iniisip ni dingdong dantes at ng mga tao sa paligid n’ya para pumorma s’ya ng ganito? ansagwa! marami na naman  akong nakitang mga model din ng mga underwears pero ibang klase ‘yung dating nito, meron akong nadadaanan na ganito dati pag uuwi ako galing sa trabaho ng umaga at maniwala ka sa ‘kin nakakasama ng sikmura pag sa araw araw na ginawa ng diyos, habang puyat ka galing sa trabaho, wala kang kain at antok na antok ka at sa araw araw na dadaan ka sa lugar na ‘yun parang nag aalmusal ang mga mata mo ng betlog ni dingdong dantes. siyet! tignan ko kundi ka maumay.
kung ang intensyon n’ya e para ipaalam sa sambayanan kung saan nakuha ang pangalan n’yang ding dong sa pagpopose n’ya ng ganyan sa mga posters at billboards. pwes, nagtagumpay s’ya. at kung ako ang tatanungin, at kung ang pagbabasehan ay ang bagay na ‘yun.. sabi nga, hindi ding dong ang dapat ipinangalan sa kanya, KALEMBANG.  Read the rest of this entry »

grade 3 siguro ako nun, may promo ang big bag sa alabang, hindi mo alam ang big bang? pwes, hindi ako dapat nakikipag kaibigan sa’yo. isinama kami ng nangungupahan sa amin dahil arkilado ng kumpanya nila ‘yung buong carnaval, meron kaming sinakyan ng kuya ko na kaming dalawa lang ang sakay, nagluko amputangena, nagbunggu bungguan ‘yung mga silya, at mukhang nagenjoy si mamang tiga control sa panood kung papano kaming mag agaw buhay na magkapatid.
‘yun ang naiisip kong simula kung bakit naging mahihiluhin ako, at sobra ‘to dahil kahit sa duyan o tumba tumba lang, pwede mo na akong patayin sa hilo sa loob lang ng limang minuto.
Read the rest of this entry »

pag tumatawag ako sa customer support dati lalo na sa internet provider ko, nagpapaulan ako ng mura lalo na pag nararamdaman kong pinaiikot lang ako ng kausap ko at tineteknikal para hindi lumabas na hindi n’ya kayang solusyunan ang problema ko at ayaw n’ya lang masabi na wala s’yang ginawa o nagawa tungkol dun.
buwisit na buwisit din ako sa ideya ng bakit kung kelan umuusok na ako sa galit, dun pa lang ako p’wedeng itransfer sa mas nakakataas sa kanya o sa madaling salita mas nakakaalam ng tungkol sa problema ko, bakit hindi na lang sa unang pagtawag ko bumagsak agad ako sa talagang makakatulong sa akin, sigurado akong mas less hassle ‘yun sa aming lahat at mas lohikal kesa igapos pa ang problema ko sa tambyolo ng isang madyikerong nag aala chamba. Read the rest of this entry »

ilang beses ng nangyayari sa akin ‘to. puyat akong naglalakad sa kalsada sa pagkeuma umagang oras ng araw dahil galing ako sa midnight shift, wala akong tulog at madalas wala pa din akong kain sa mga oras na ‘yun. hindi ako kumakain ng almusal sa pinagtatrabahuhan ko dahil natatakot akong kumbulysunin ang tiyan ko habang nasa biyahe ako. matitiis ko kahit kailan ang gutom, pero hindi ang pagtatae.
habang matiwasay kang naghihintay ng oras ng pagtawid mo at may lihim na ngiti pa sa mga labi mo dahil ilang minuto na lang nasa bahay ka na at makakatulog ka na rin, at habang tinitignan mo ang huling sasakyan sa may kanan mo, at hinihintay itong lumagpas sa’yo para makatawid ka na sa kabila ng kalsada, mapapalingon ka sa kaliwa at dun na babagsak ang balikat mo kasabay ng pag akyat ng dugo mo sa batok sa makikita mong grupo ng mga kalalakihang naka mutor na maliliit. ewan ko kung ako lang, pero mas gugustuhin ko pang mabangga o masagasaan ako ng malalaking sasakyan tulad ng jeep at kahit na trak pa, kesa mabangga ka ng mutor. bakit? pag nabangga ka ng sasakyang malaki, patay ka agad at kung mabuhay ka man walang kahit na isang matinong tao ang magtatawa sa sinapit mo, pag sinuwerte ka pa, wala kang malay kaya walang sakit. pag nabangga ka ng mutor, kung hindi ka rin lang tatalsik paniguradong nakakahiya ang magiging itsura ng pagkakahiga mo sa kalsada. pagtatawanan ka ng mga tao. at ang masama hindi sapat ang mutor para mawalan ka basta basta ng malay tao.. makikita mo ang mga mukha ng mga tao sa kalsada na tinatawanan ang itsura mo dahil sa pagkakasalampak mo sa kalsada. at mararamdaman mo ang lahat ng sakit sa bawat minutong dadaan dahil may malay tao ka. at sinisiguro ka sa’yong iyon na ang pinakamatagal na minuto ng buhay mo.  Read the rest of this entry »

isang maikling paalala.
ako si jon cabron, may ari ng teh mighty jon cabron show. kung matagal ka na rito siguro kilala mo na ako at natimbang at naanalisa mo na ang bawat sulok ng pagkatao ko dito sa mundo ng internet, nakapagpalitan na rin siguro tayo ng mga maiikling mensahe sa comment box ng entry ko, nakachat sa YM, o baka nga may number ka pa ng celfone ko.
pero kung baguhan ka lang dito o isang bagong kakilala, maupo ka lang d’yan at hayaan mong ipakilala ko sa’yo ng mabilis ang blog ko.   Read the rest of this entry »

normal ang simula ng araw ko kagabi bago pumasok sa trabaho bukod sa umuulan. medyo naghintay ako ng ilang minuto sa terminal ng bus, pero nangyayari talaga ‘yun kahit walang ulan, at kagabi buo sa isip ko na walang paraan para ma - late ako.  nagbago ang lahat pagdating ng bus sa magallanes, halos hindi na gumagalaw ang sinasakyan ko at buhol buhol na ang mga sasakyan sa kalsada. andaming mga kotse na nakatigil na lang sa magkabilang side ng kalsada dahil natatakot silang lumusong sa mataas na baha.
kinse minuto bago tumuntong ang alas diyes, nagpa abiso na ‘ko sa papalitan ko sa opisina namale late ako.
trenta minuto bago mag alas onse, naisip ko na ang idea na nastranded yata ako at kwarenta minuto bago mag alas dose dun ko natanggap na ay putangina stranded na nga ako sa kalsada. at pagkatapos nun hindi na ako tumingin ulit sa orasan ng celfone ko. Read the rest of this entry »

inabutan ko sa tv ang XXX ni julius babao at pinky web kagabi, hindi ko masyadong naumpisahan pero ang istorya ay tungkol sa video scandal at pamba blackmail gamit ang video clips o pictures ng biktima. bilang ama at isang kaibigan ng marami rami ding kababaihan, nagkaron ako ng takot habang nanonood ng palabas na ‘to at hindi ako paladasal na tao pero otomatik na humiling akong ‘wag sanang mangyari sa lahat ng mga mahal ko sa buhay ang sinapit nitong mga neneng ‘to. pero sa kalagitnaan ng palabas hanggang sa matapos, isang bagay ang napansin ko.
Read the rest of this entry »

isang mainit na saludo para sa lakas ng loob at tibay ng paninindigan ng lalaking bumasag sa katahimikan ko nung biyernes, at bago ko ibaba ang kanang kamay ko mula sa kilay ko.. isang matinding katok sa sintido mo, para sa lakas ng loob mong walang ibubuga at paninindigang hilaw.

tahimik akong nagba browse sa net nung gabing ‘yun, mag isa na lang ako sa opisina, nag aabang ng tawag para magtrabaho at naghihintay ng oras para sa uwian. nakabukas ang YM ko pero wala namang makausap. tahimik ang gabi at maulan sa labas. maya maya ginulat ako ng isang PM sa akin, una, dahil alam kong hindi dapat  active ‘yung account na ‘yun dahil alam kong wala ‘yung may ari, at pangalawa, hindi ako sanay na kinukompronta ako.. at oo, hindi eksaherasyon ‘yan na dalawang beses akong ginulat ng isang mensahe.

ikaw ba ang bagong boyfriend ng may ari ng account na ‘to?
Read the rest of this entry »

maayos akong nagtanong, papano kaya ‘yung mga pang gabi.. bakit hindi na lang humugot ng picture sa mga files natin d’yan? dalawang punto ‘yan na hindi ko na nakuhang isa isahin, una mas makakagaan naman talaga sa lahat kung isang beses lang magpapakuha ng picture tapos ‘yun na lang ang gagamitin tuwing mangangailangan, pangalawa, hindi ako panggabi kaya wala akong pakialam. sinagot mo ko ng pabalang na kung pwede ‘yung huhugot na lang ng picture e di dapat kayo mismo hindi na nagpakuha.. at sinundutan mo pa ng kung lahat ng tao sa kumpanya e iisa isahin n’yo wala na kayong matatapos na trabaho, dapat nagbabasa ako sa bulletin board dahil hindi lahat e kailangan pang sabihan ng personal. sa totoo lang nanghinayang ako nun kung bakit nasa loob tayo ng opisina nakapag usap ng ganun, gusto ko sanang laslasin ang leeg mo tapos ihian ko ‘yung sugat na magagawa nun, tutal bastusan din lang ang gusto mo e.
pero nasa opisina tayo at bawal magsakitan dito.. at maraming makakakita.
Read the rest of this entry »